برآن بلند سکوتستان و سیدعلی صالحی
بخارا » خرداد 1378 - شماره 6
پایگاه مجلات تخصصی نور
بر آن بلند سکوتستان/کاظم نظریبقا
«کاظم نظریبقا»که برای اولین بار،پارههای درخشانی از شعرش را در مجموعهء نامبرده خواندهام،شاعری نیست که بتوان به طور مطلق از کنارش گذشت،باید جوان باشد،اما تا همین دفتر،گاه رخساری از شعر خود را به ما مینمایاند،که خبر از ذات و فطرت خالص او در این حوزه میدهد،بهویژه بخش پایانی«بر آن بلند سکوتستان»یعنی«هشت قطعه برای سیبزمینی»،دفع تأثیر آن کلیتهای مضمونی و کهنه سال دهههای پیش،و گرایش به سوی کشف عناصر پیش پا افتادهء همین زندگی،راهی است که نسل جوان شاعر ما،نسبت به آن آگاهی و اشرافی غریزی یافته است،کاظم نظریبقا نیز از این منظر به محیط خویش مینگرد:
فرشته،اسبی را خواب میبیند
ماهیگیری در دوردست
آوازهایش را با قلاب صید میکند
نمنم باران بر پنجرههای چوبی
ماه را نقاشی میکند
سیدعلی صالحی