كتاب شعر عطر شكوفه هاي جهان سروده كاظم نظري بقا توسط نشر محقق اردبيلي منتشر شد
غزلي از اين مجموعه
از آينگي...
از آينگي سهم مرا سنگ نوشتند
چون غنچه دل آينه را تنگ نوشتند
يك بوسه ميان من و تو فاصله افتاد
دردا كه رقيبان دو سه فرسنگ نوشتند
افسوس كه افسونگري افسانهي ما شد
زان وقت كه افسانه به نيرنگ نوشتند
آيينه در آيينه غزل بود كه پيچيد
تا نام تو بر حنجرهي چنگ نوشتند
روزي كه به خاموشي خود جيغ كشيدم
نتهاي دلم را شررآهنگ نوشتند
نامي كه به نيكي همه چون مهر درخشيد
فرياد كه آلوده به صد ننگ نوشتند
ديوان به سراپردهي خورشيد خزيدند
فرجام زمين را ستم و جنگ نوشتند
آن سوختن و كشتن و تاراج و جنون را
با شيفتگي نامهي فرهنگ نوشتند
اعلاميه ي قتل سپيدار سحر را
بر صفحه ي شب با خط پررنگ نوشتند
وَ در کنار توام این برای من کافیست
وَ با تو زندگیام، زندگیﱠ ِ اشرافیست
قسم به پاکی پروانهها که بی تو و شعر
تمام زندگیام کوچهکوچه علافیست
شبی که خواستی از من که کاروبارت چیست
جواب دادمت ایی... اندکی غزلبافیست
نگاه کن که رها گردم از دوایر تب
که چشمهای تو تمثیلی از هو الشافیست
بیا و در کلماتام دوباره آینه باش
که آبشار غزلهای ناب من صافیست
برای از تو نوشتن درخت و آب کم است
وَ هرچه حس و زبان است و فرم ناکافیست
عیار خالص چشم تو را که می سنجد؟
به غیر من که نگاهام دکان صرافیست
وَ مثل این که به کفتارها شبیه ترم
به بوی گنده ی مردارها شبیه ترم
وَ من که یک شبه سرحلقه ی سران شده ام
به حلقه های سر ِ دارها شبیه ترم
وَ مثل جعبه ی تک موج ِ ناگهان وراج
به لحن یاوه ی گفتارها شبیه ترم
وَ روز اول سال است و سال خنده ی مار
وَ من به چنبره ی مارها شبیه ترم
درون ام از تب خرچنگ و عقرب آکنده ست
به اژدهای ته غارها شبیه ترم
شبیه وحشت سنگین قاتل ام اما
به اختناق لجن زارها شبیه ترم
4/1/92
منی تانیدینمی؟
بو سیزلایان غریبسهمیش سهگاهدا
تانیدینمی منی؟
بولودلو هاوالارین آرخاسیندا.
سئوگیلیم!
قاباق ردیفده اوتورموشدوم
ساچیمین قاراجا بویاقلاریندا
زامانی تلسمهدن یورموشدوم
هانسی ماهنیدا راستلاشدیق؟
هانسی درهده ؟ هانسی دوزده؟
"بو درهنین اوزونو
چوبان قیتر قوزونو"
سووشدو ایچیمدن.
هانسی کوز وورموش باغدا؟
هانسی قاراچاغدا؟
هانسی شیکستهده؟
هانسی ایزده؟
منی تانیدینمی سئوگیلیم!
"دویغولاریم دیله گلدی یئنه"
باخدینمی گؤزلریمین آغینا- قاراسینا؟
یوخسا اورک گؤزگومون کاسینا
تانیدینمی منی؟
سئوگیلی تورکولریمیزده منی اونوتدون
گنج بوداقلاریمی
پاییز نتلاریندا قوروتدون
"کیم سوسدورا بیلر بیزیم تورکوموزو کیم؟"
ائشیتدینمی منی؟
یئللرین توتغون بوغازیندا
سولارین سسینده
یاغیش دنهجیکلرینین آوازیندا
کؤورک یوخولاریندا منی آختاردین؟
منی آواردینمی؟
" اذن وئرسن گؤزلیم
بیرگئجه گللم یوخووا"
من ده ائشیدیلدی
سئوگیلیم مَهیَر
بیز آیریلمیشیق
اللریمیزدن مَهیَر کسیلیب ایشیق
آیریلیق دئیهنده یادیما دوشور
"آیریلیق آیریلیق آمان آیریلیق"
فرهاد دانیشیر
"هر بیر درددن اولار..."
یوخ سئوگیلیم!
سنده گوناه یوخدور
ساوالان قاری اَیلهنیبدیر
ساققالیمدا
چاتیلمایان یوللارین
یوکو وار دالیمدا
بایاتیلار آغی دئییر
قارالمیش قاندالیمدا
" من عاشیق قارا باغلار
آغ اوستن قارا باغلار
شیروانین حسرتیندن
اوره ییم یارا باغلار"
منی ایتیردینمی؟
ایللرین داریسقال دؤنگهلرینده
منی آزغین فصیللرین نفسینده
بیتیردینمی؟
یادیما حیدربابانی گتریدینمی؟
" هئچ بیلمزدیم دؤنگهلر وار
دؤنوم وار
ایتگین لیک وار
آیریلیق وار..."
سئوگیلیم!
فیلیملردن محزون باخیلیرام
آتوشگهسیز صاباحلارین کوچهلرینه
سنسیزلیکده یاخیلیرام
تانینمایان گؤزلرده
سیخیلیرام
منی گؤردون مو؟
منی بیلدینمی؟
خاطیریندهدیر گلنده ایلک باهار
کوچهلره سو سپمیشدیم
صحنهده بَتر شاخدایدی
اَلیمی آغزیما تپمیشدیم
بیردن " مؤذن " اوخودو
"چیلهرم صوبحه کیمین
روحومو نمنم یوخووا"
من آییلمادیم
سنایسه اوخشاتدین منه
قاباقدا بیرین
کنسرتین سونو ایدی
"نیما" دئدی:
بیرینجی واریاسیوندا
بارماقلارینی
یادیندان چیخارتما
من آنجاق بارماقلاریم
قاپینیزین جفتهسینده
قالمیشدی
سالونو
دومان آلمیشدی
تانیمادین منی
منی تانیمادین
سوروشدون ائلهبیل
نهدیر آدین؟!
بير دنيز ميرواري غزل توپلوسو کاظم نظری بقادن محقق اردبیلی نشریاتی طرفیندن یایینلاندی
آشاغیدا بو مجموعهدن بیر غزلی اوخویورسوز
Görüşə gəlməsə
Bir gecə gəlməsə yardan mənə peyğam ölərəm
Olmasa əksi kənarimda hər axşam ölərəm
Günlərim qiş kimi həsrətdə qaranliqda keçər
onsuz axir solaram mən qara əyyam ölərəm
Yaz gəlib güllər açibdir yenə novruz yetişib
Görüşə gəlməsə bilsinki bu bayram ölarəm
Yol verin nazli nigarim kəsə yoldan yetişə
Ayriliq yollari kəssə daha nakam ölərəm
Taniram bəxtimi gəlməz yubanar sübh açilar
Nəfəsim təngə tüşər burda sərəncam ölərəm
Mənki gec-tez qari dünyaani vidaa etməliyəm
Gəlsə ancaq başimin üstünə aram ölərəm
برچسبها: بير دنيز ميرواري, كاظم نظري بقا, كتاب شعر تركي, ديوان تركي
ایچیمده کوز گؤیهریبدیر سارالمیشام نئیلیم
سازاق جانیمدا سیزیبدیر قارالمیشام نئیلیم
قاراندولوق سَحَرین گورباگور تابوتلارینا
آخیر میخین اؤلومون گیزلی چالمیشام نئیلیم
ایتیرمیشم مئشهلر دؤنگهسینده یاز کومهسین
یامان چؤکوبدو دومان قاردا قالمیشام نئیلیم
سالیبدی کؤلگه قیسیر قارغالار بوتونلویومه
آدیم چیخیبدی یادیمدان یاهالمیشام نئیلیم
دریندرین سویولوبدور دَریم دار اوستونده
دنیزدنیز بوغولوب درده دالمیشام نئیلیم
قالاققالاق قالانیبدیر قالیم قال اوستوندن
آلاو قاپیبدی ایجیم هایدی! یالمیشام نئیلیم
قاشیم باشیم آغاریب قار یاغیبدی ساققالیما
اینانکی گنج اولاراق چوخ قوجالمیشام نئیلیم
چاپووچیلار یاشامین چارداغین چاپیب آپاریب
ایچینایچین ایچیمی منده چالمیشام نئیلیم
قیلینجا باغلامیشام قووموشام گولوش قوشونون
موصیبتین قالاسین تکجه آلمیشام نئیلیم
یئرین گویون داشینی اؤز الیمله اؤز باشیما
غریبغریب قارا غوربتده سالمیشام نئیلیمگؤزل دیر، یوموشاق دیر، کؤورک دیر
شعرلریم یئریکله ییر بوکلمه یه
اونو یازماق ایستیرم
اونو ایچمک ایستیرم
قاغایی
کوبوددور، اکه دیر، کیرلی دیر
سطیرلریم اونو ایسته میر
یازی لاریم اونو سئومیر
سئوه بیلمیر
من
کلمه لرده سئویلمک ایستیرم
اونلاردا ایچیلمک ایستیرم
من سئچیلمک ایستیرم
مارتی نین قانادلاریندا اوچاجایام بیرگون
یئلکن سیز دنیزلره یول آچاجایام
گونشی کلمه لردن ساچاجایام
بوگون اوره ییم
کؤورک دیر
عاشیق دیر
من کلمه لری کؤورک ایستیرم
سئوگی نی کؤورک ایستیرم
من سنی کؤورک
ایستیرم
مارتی لارین اوچوشو کیمی
بو آت
شوالیه لرین آتینا بنزیر
اسکی ناغیل لاردان گلیب
بیرگون مینه جه یم بو آتی
رویالریم اوزاق شَهَرلرده
منی گؤزله ییر
بیرگون قاناد چالاجایام
سیلدیریم لاردا قورولان گوموش سارایا
آتیم لا فیرلاناجایام
پری لر قصرین
شامان لار گؤره جک لر منی
طیلیسمه بورویه جک لر سارایی
آنجاق من
اژدهانین آغزیندان
قاچیراجایام سنی
سارا!باغریمین باشیندا اوجاق توستولور
گؤزومون یاشیندا چیراق توستولور
آخشام لار گئدیرسن اوزاقلاشیرسان
سنسیز ایچه ریمده شافاق توستولور
سانکی آیریلیقدان قازیرقان دایام
اللر اود توتوبدور آیاق توستولور
چالپاشیق زولفونو یئل دارایاندا
اوره ییم آلیشیر داراق توستولور
دوداغیم دوداغا یئتیشمه ینده
عطش دن آتش دن بولاق توستولور
کئفلی گئجه لردن اوزاق توشندن
الیمده دیلیمده چاناق توستولور
چکمیشم دالینجا مین گؤز اینتیظار
سیگارت قورتولوب دوداق توستولور
چتیرسیز دورموشام یاغمور آلتیندا
واگون لار سووشوب دوراق توستولور1)
پليكان هاي باد
بوي نمك درياچه ي اورميه را
از تن درختان نورُسته
به ژرفاي منقار
بر يخچال سلطان ساوالان
ارمغاني تازه مي فرستند
آهاي!
ابرهاي بارور از الكتريسيته ي عقيم
بهوش تا
خشكي درياچه ي سهنديه ات
شيروان دره را
لاچين هزاربال
به خيزاب ويراني
غرقه نسازد
اينجا روح اسب سفيد باباخان
علف آزادي مي چرد
2)
تپه ماهورهاي پيله سهران
قباي سبز با طراز زر
نمي پوشند.
بلدرچين هاي دره هاي بي آب
جفت جويانه
به آوازهاي دور
منقار بوسه نمي جنبانند
دهكده را با درختان اش
چراغ ستاره
سوسو نمي زند
در تاروپود اين زمين بي علف
روح اسب سفيد باباخان
جنون نودساله را
شيهه مي كشد
هنوز چكه چكه شرم
از جبين ابرهاي مفلوك
بر سراب آزادي
مي چكد
3)
قامت اش را
ديوارهاي كهنسال نارين قلعه
خميدن نتوانست
نمي توانست
فريادش را ميله هاي باستاني
بزدلانه مي خميد
ديوار مفلوك پيله سهران
چگونه قامت آزادي را
خم آورد؟
شمشادها هنوز
طعم راست قامتي را
بر لبان ماسيده نچشيده اند
در دوردست
نعش آواز سهره
در تابوت سرو
به غلظت مِه
گم مي شود
4)
سهره اي نيست
تا آوازش را سرو ببالد
گنجشكي نيست
تا جيك جيك اش را دشت
فروبلعد
سروي نيست
تا آزادي را اندازه
نموده شود
دشتي نيست
تا اكسيژن رهايي را
تنفس كند
پيله سهران همچنان
سربه گريبان شرم
چشم بر روشني
فروخواهد بست
5)
اين تَرَك هاي ژرفي كه
بر پاهاي دشت
خميازه مي كشد
گدازه هاي آتشفشاني است
كه بر دهانه ي آزادي
ريخته مي شود
اين تَرَك هاي عميق
پيله سهران را
ميلي است بر چشم
وَ چشمي دريده
اين تَرَك هاي نابيوسيده
زخمي است تازه
بر گردن پير اردبيل
6)
شورابيل با هزار چشم
بر يال هاي اسب سپيدي كه
بي شيهه ماند گريست
شورابيل با هزار گوش
تظلم آزادي را
از دريچه هاي به گِل بسته شنيد
شورابيل با هزار گونه
رودخانه ي ميله هاي مذاب ِ
نارين قلعه را حس كرد
شورابيل با هزار گلو
بغض تپه ماهورها را
فروخورد
دريغادريغ از شهر
كه چشمي، گوشي، گونه اي
وَ گلويي را از آن
جنبشي برنخاست
واژه اي حتي تلخ
برنيامد
دريغادريغ از شهر
7)
اين تكه ابر سفيد
كه بر آسمان مي راند
شايد روح اسب سفيد باباخان باشد
اين چارپاره ابر رونده
در گوشه ي آسمان خميده
شايد چهار تكه از آوازهاي غريبِ
نعل اسب سفيد باشد
اين چهار...
تا شعرم به پايان برسد
در روياي آسمان
محو مي شود.
8)
كبوتران پيله سهران را
بر بال هاي زخمي
لالايي ستاره
مرهمي نخواهد شد
لاشخوران را
بر منقارهاي خونين
بوي خون تازه
پيچيده است
مرمي هاي نامرئي
در احتضار بلند روز
آسمان را نفس
بريده است
آهاي كبوترك سپيد بال ام!
نامه هاي روشن ات
چشم هاي منتظران را
بوسه نخواهد زد
پيشتر
غربت آواز چشم هايت را
همراه روياي بال هايت
آشيانه را
پيشكش كن.
9)
مرغ آتش
به آهنگ فلامينگو
آشيانه ي گِلين اش را
به اردك هاي زشت مرداب
وا مي نهد
وبه آهنگ "هفت اسب"
با هارموني بال هاي سفيدش
آسمان مسقف را
شكافي عميق و
كشدار مي دهد
مرغ آتش
موسيقي پرواز را
نرم نرمك
براي مخاطبين خواب آلودش
به روي صحنه
اجرا مي كند
با گريم سرخاب*.
*سرخاب:پرنده ي بزرگ آبچر از تيره ي مرغان آتشين،داراي پاها وگردن بلند،منقار شبيه اردك ولي به طرف پايين خميده،كه به صورت گروهي زندگي مي كند و با منقارش گل و لاي را براي به دست آوردن طعمه مي كاود و در آب هاي كم عمق ازگِل لانه مي سازد،فلامينگو،مرغ آتشين،مرغ حسيني (فرهنگنامه ي فارسي)
10)
سمضربه هاي اسب سفيد
هفت بار
در گنبد الله الله پيچيد
كاشي هاي فيروزه اي را
خواب هاي عتيق
تَرَك برداشت
آجرفرش هاي حياط پير
هفت پيكر لرزيد
نفس باغچه
در دلهره ي دالان خميده
حبس شد
نگاه بانو
در سرو ِ قامت مرد
قد كشيد
ناگهان آسمان
شاباش را
بر عروس سپيدپوش ساوالان
نقل ستاره پاشيد.
11)
گرگ و ميشِ لوليده
در خوابِ كرم خاكي
وَ خواب شهر
در قُرقِ تفنگ چي هاي ياغي
وزشِ باد
در چشم چراغ هاي زنبوري
وَ هراس ميش
ريخته در چشم گرگ.
اين صبح نابهنگام را
سرداري بايد
با چشماني از بغض شفق
وَ سينه اي فراخ تر از
پهنه ي خزر
وَ قامتي بركشيده تر از
ارتفاع ساوالان.
اين قوم نارسيده را
سرِ داري بايد.
12)
آسمان خشم فروخورده ي خود را
بر باره هاي پيله سهران
چونان ابابيل مي بارد
كلاغ هاي هرزه گرد
در منحني قارقارشان مي لولند
خرمگس كور
در پس پشت پِهِن هاي خيس
نهان گاهي جسته است
بالاتر از ابرهاي تاريك
اتمسفر روشن
يال هاي اسب سفيد باباخان را
به قوسِ قُزح باران
گره مي زند
عروس خواب هاي ساوالان
دوباره خواهد آمد
با طاسك خورشيد
بر يال هاي نقره گون.
13)
اين دكل هاي غول پيكر
چشم هاي شهيدت را
مخابره نمي كنند
ماهواره هاي ناشناس
بر تارهاي صوتي زمين
پارازيت فرستاده اند
براي انتشارِ
امواج چشم هايت
به اكتشاف مسير تازه اي
قيام كرده ام
پشت اين تپه ي سبز
بزرگ راهي است
كه از كهكشانِ سرخِ خون ات
مي گذرد
كه گلوگاه كهربايي اش
زحل و زهره را
سرگردان خود كرده است
نگران نيستم
شعشعات نام ات را
آن سوتر از هيجانات مريخ
مخابره خواهم كرد
هنوز آلياژ استخوان هايت
رساناي خوبي است
14)
اين پنجره ي مشرف به بنفشه درّه را
دانه هاي باراني نشسته است
كه دري از آنِ او
پيله سهران را باز مي شود
"حكايت غريبي است"
حكايت باران و پنجره و
بنفشه دره و پيله سهران
حكايت "ستيز ناسازها"
اين بارانك غريب
كه بر شيشه ي پنجره ي اتاقك ام
خشكيده است
مسافر اتوبوس گريختن است
كاش اين باريكه ي مَعوج
به قطار ابرهاي افق
منتهي مي شد
يال اسب سفيد باباخان
در چشم هاي بارانك پنجره
منتشر مي شود
و روح درّه ي بنفش
جنون بادهاي عابر را
شيهه مي كشد
